BHV Archieven - Young Safety Professionals

De BHV Coach: praktisch, persoonlijk en professioneel advies op locatie

Danielle Veer, van der — Thu, 24 Jul 2025 08:13:12 +0000

Veel organisaties zetten zich actief in om de bedrijfshulpverlening goed te organiseren. Dankzij online informatie, handboeken en e-learning is er tegenwoordig veel zelfstandig te regelen – een mooie ontwikkeling. Toch merken wij in de praktijk dat het af en toe waardevol is als er even iemand met een frisse, deskundige blik meekijkt. Zijn er zaken over het hoofd gezien? Is de inrichting van de BHV-organisatie nog praktisch en passend bij de risico’s? Daar komt de BHV Coach van YSP in beeld.

De BHV Coach is een ervaren adviseur die op aanvraag langskomt en samen met de BHV-coördinator of het managementteam de BHV-structuur bespreekt. Dit kan gaan over vragen als: hoe is de bezetting tijdens vakanties geregeld? Zijn de vluchtroutes logisch? Of: is het ontruimingsplan nog actueel? De coach kijkt met een objectieve bril naar bestaande plannen, geeft gevraagd én ongevraagd advies, en denkt vooral oplossingsgericht mee.

Het is geen controle, maar een ondersteuning. De BHV Coach biedt overzicht, stelt de juiste vragen en helpt valkuilen te voorkomen. Vaak zijn een paar uur sparren al voldoende om knelpunten te signaleren en direct actie te kunnen ondernemen. Zo krijgt de organisatie meer grip op veiligheid – zonder daar onnodig veel tijd of middelen aan kwijt te zijn.

Met de BHV Coach van YSP haal je niet alleen kennis in huis, maar ook rust, overzicht en praktische verbeteringen. Een slimme zet voor elke organisatie die BHV serieus neemt.

Het bericht De BHV Coach: praktisch, persoonlijk en professioneel advies op locatie verscheen eerst op Young Safety Professionals.

Dilemma’s bij vluchten en ontruimen in de zorg

Carolien de Vries — Thu, 22 Apr 2021 06:00:34 +0000

Ik wil jullie graag iets vertellen over vluchten en ontruimen bij zorginstellingen. Soms maak ik me daar namelijk best wel zorgen over. Heb je nog nooit nagedacht over dit thema? Eerst even een korte achtergrond:

Achtergrond

Natuurlijk wordt er bij het ontwerp en ingebruikname van een pand rekening gehouden met wet en regelgeving over vluchtroutes en nooduitgangen voor verschillende gebruiksfuncties. Lees het Bouwbesluit maar eens 😉

Maar dit is, zoals je misschien wel weet, helaas geen garantie dat bij brand iedereen van de afdeling op tijd veilig buiten is. Bovendien kunnen we constateren dat wetgeving niet overal goed aansluit in de zorg vanwege diversiteit en complexiteit. Het meest bekende voorbeeld: De wetgeving gaat uit van een vluchtroute van 30 meter vanuit de gedachte dat een persoon 1 meter per seconde kan vluchten en ongeveer 30 seconden zijn of haar adem kan inhouden. Waarschijnlijk geldt dit niet voor ongeveer een kwart van de Nederlanders. Zij kunnen niet zolang hun adem inhouden, of ze kunnen niet lopen, of ze kunnen het allebei wel maar niet tegelijkertijd. Deze blog gaat over zorginstellingen. Je kunt je vast voorstellen dat het bij zorginstellingen gaat om meer dan een kwart van de gebruikers.

Bovendien hebben we 10 jaar geleden op een harde manier geleerd (n.a.v. de brand bij GGZ Rivierduinen) dat het belangrijk is om goed rekening te houden met de zelfredzaamheid van cliënten en patiënten. Voor zorginstellingen zijn er de afgelopen jaren verschillende hulpmiddelen beschikbaar gekomen die hierbij helpen. Denk bijvoorbeeld aan Brandwijzer of Vluchtwijzer. Deze maken bijvoorbeeld een (vereenvoudigde) ASET RSET vergelijking. Dit is een berekening waarbij wordt gekeken naar de beschikbare tijd voor vluchten (ASET= Available Safe Egress Time) en de benodigde tijd voor vluchten (RSET = Required Safe Egress Time). Hierbij is het vanzelfsprekend van belang dat de benodigde tijd nooit langer is dan de beschikbare tijd. Ook is er in 2019 een handreiking over artikel 7.11a bij zorgfuncties gepubliceerd voor toezichthouders waarbij zij, tevens gebaseerd op ASET RSET, kunnen nagaan of er voldoende ontruimers aanwezig zijn op een afdeling.

Waarom het niet genoeg is

Is een zorginstelling netjes bezig geweest met het ontwerpen van een gebouw wat voldoet aan de wet en misschien zelfs meer? Is er gekeken naar ASET RSET per afdeling of locatie en zijn er waar nodig passende maatregelen getroffen? Dan zijn ze goed op weg. Maar als de doelstelling is om iedereen in veiligheid te krijgen bij een brand dan zijn ze er nog lang niet…

Een van de belangrijkste en tegelijkertijd meest ongrijpbare variabelen tijdens een ontruiming is het gedrag van de aanwezige mensen. Hoe zij op dat moment handelen bepaalt de uitkomst. Uit onderzoek weten we dat twee derde van de gewonden bij brand, en de helft van de dodelijke slachtoffers bij brand, had kunnen vluchten. In plaats daarvan waren zij met andere dingen bezig waardoor zij uiteindelijk geen tijd meer hadden om te vluchten. Denk aan het uitzoeken wat er aan de hand is, het bestrijden van brand, pogingen om anderen te redden en vluchten via de verkeerde en onveilige vluchtroute.

Het is heel goed dat we van tevoren nadenken over het ontruimen van een afdeling. En het is prachtig dat we tegenwoordig zelfs tot op gedetailleerd niveau rekening houden met opkomsttijden, loopsnelheden en zelfredzaamheid. Alleen, het gedrag van mensen kan dat allemaal overhoop gooien. Het gedrag van mensen zorgt ervoor dat we misschien in de praktijk niets hebben aan alle berekeningen. En ik vraag me af of en hoe deze grote variabele in de praktijk een grote rol speelt bij het voorbereiden op een ontruiming.

Voorlichting

Vroeger dacht ik altijd, als je mensen gewoon goed en vaak verteld wat ze moeten doen, dan komt het wel goed. Maar daar zat ik fout. We weten vanuit wetenschappelijk onderzoek dat voorlichting en instructie wel helpt, maar er niet voor zorgt dat iemand zich op een bepaalde manier gedraagt. Daar is meer voor nodig.

Wat dan wel?

Graag neem ik je de komende tijd mee in wat er dan wel allemaal kan via vervolg blogs. Hoe je interventies kunt doen die het gedrag van mensen aanpassen. Hoe je rekening kunt houden met collectief gedrag van mensen. En hoe je ingeroeste patronen kunt beïnvloeden. Maar ook hoe je dit allemaal onderdeel kunt laten zijn van een doordacht en systematisch plan. Ik heb er al helemaal zin in!

Neem contact op!

Ben je nieuwsgierig en wil je nu al meteen meer weten over wat je dan wel kunt doen? Wil je hier eens samen vrijblijvend over sparren? Of word je hier niet normaal enthousiast van en wil je meer informatie over de mogelijkheden om te komen werken bij Young Safety Professionals? Maak dan een afspraak voor een digitale kop koffie via deze link.

Het bericht Dilemma’s bij vluchten en ontruimen in de zorg verscheen eerst op Young Safety Professionals.

BHV en zelfsturende teams: hoe ver gaat dat?

Monika Jansen — Wed, 11 Nov 2020 14:48:12 +0000

In de zorg wordt al jaren gewerkt met zelfsturende of -organiserende teams. Vanuit de zorgprofessie een goede gedachte om de processen efficiënter in te richten en de kwaliteit van de zorg te verhogen. Mits de uitgangspunten helder geformuleerd en gecommuniceerd zijn en iedereen weet wat er van haar of hem verwacht wordt, zal deze organisatievorm een positieve bijdrage kunnen leveren aan de verleende zorg. Tot zover geen belemmeringen.

Risico’s voor brandveiligheid en BHV

In de ideale samenstelling, met gelijke motivatie van alle deelnemers in het team, zal iedereen bijdragen aan de oplossingen, het teamgevoel en de voorkomende problemen en uitdaging collectief het hoofd bieden. Bij het invoeren van de zelfsturende teams was het uitgangspunt dat de teams volledig voor het uitvoeren van alle voorkomende werkzaamheden verantwoordelijkheid dragen. Een mooi uitgangspunt, maar hoe zit het dan met bijvoorbeeld brandveiligheid en de daarbij behorende bedrijfshulpverlening? Een dunne scheidslijn om op te balanceren.

Het risico op een brand blijft ondanks maatregelen altijd bestaan. Om dan goed op te kunnen treden, is een goed ingerichte en getrainde BHV-organisatie van levensbelang. Maar daar komt in de praktijk het grote probleem. In mijn dagelijkse praktijk zie ik helaas te vaak dat de BHV-bezetting ook onderdeel is van de eigen verantwoordelijkheid van het zelfsturende team. En dat deze in een aantal gevallen, onbedoeld, naar de achtergrond verdwijnt omdat de planning van de zorg voorgaat.

Een veel voorkomend eerste afbreukrisico is te weinig personeel, ingehuurd tijdelijk personeel wordt veel gehoord als verklaring. Op zich is de zorg voor bewoners/cliënten corebusiness, maar er zal toch ook altijd zorg gedragen moeten worden voor een veilige werk- en woonomgeving. Samenwerken met andere teams levert voordeel op en dus zal over de eigen “teamgrenzen” heen gekeken moeten worden. Een tweede afbreukrisico is het gebrek aan overzicht over de gehele bedrijfsnoodorganisatie. Ieder team is geneigd om haar eigen uitdagingen aan te gaan zonder daarbij de overige teams in ogenschouw te nemen.

Om deze helikopterview weer terug te krijgen onderstreep ik graag de noodzaak van een centrale aansturing van de bedrijfsnoodorganisatie. Voordeel van een Hoofd-BHV is dat alle procedures, en de invulling daarvan, uniform geschieden en dat het schaalgroottevoordeel eerder bereikt wordt, omdat de bezetting van de BHV-organisatie geleid moet worden door scenario-denken en niet door aantallen. Uit dit scenario-denken kan de organisatie mogelijk met minder BHV’ers af maar ook hier geldt: succes door afstemming!

Het bericht BHV en zelfsturende teams: hoe ver gaat dat? verscheen eerst op Young Safety Professionals.